آیا سال ۲۰۲۲ سال گسترش سلاح های هسته ای خواهد بود؟ – اخبار


حمله روسیه به اوکراین حمایت سیاسی غرب از مذاکرات کنترل تسلیحات را در زمانی که بیش از هر زمان دیگری مورد نیاز است، از بین برد. منافع متقابل توافق هسته ای تقریبا برای همه روشن است، اما بازی سیاستی که رویکرد آمریکا در قبال ایران را شکل می دهد، احیای هرگونه توافق بلندمدت با ایران را در بهترین حالت بعید می سازد.

به گزارش «نبخبر»، جنگ اوکراین و توقف مذاکرات برای احیای برجام به جهان یادآوری می کند که کنترل تسلیحات و عدم اشاعه تسلیحات چقدر برای صلح و امنیت بین المللی اهمیت دارد. آنها همچنین تاکید می کنند که مذاکره برای کنترل تسلیحات پایدار و توافقنامه های عدم اشاعه چقدر دشوار است.

حمله روسیه به اوکراین حمایت سیاسی غرب از مذاکرات کنترل تسلیحات را در زمانی که بیش از هر زمان دیگری مورد نیاز است، از بین برد. منافع متقابل توافق هسته ای تقریبا برای همه روشن است، اما بازی سیاستی که رویکرد آمریکا در قبال ایران را شکل می دهد، احیای هرگونه توافق بلندمدت با ایران را در بهترین حالت بعید می سازد.

به همین دلیل است که آمریکا و متحدانش باید مجدداً به کنترل تسلیحات و عدم اشاعه متعهد شوند و وسوسه های سطحی در مورد افزایش نظامی و جنگ های غیرضروری را رد کنند.

در همین حال، اصرار آمریکا بر “رقابت قدرت های بزرگ” و تمایل به اتحاد مستقیم با کشورهای هسته ای، آمریکا را بیش از هر زمان دیگری به آستانه جنگ هسته ای نزدیک می کند. آمریکا اکنون در آستانه یک مسابقه تسلیحاتی جدید و مخرب با چین و روسیه است، رقابتی به همان اندازه خطرناک و هدر دهنده که در دوران جنگ سرد بود.

اگر تعهد دیرینه ایالات متحده به توافقنامه های کنترل تسلیحات غیرقابل اعتماد باشد، هیچ توافقی نتیجه نخواهد داد. هیچ کشوری علاقه ای به بحث و موافقت با معاهدات جدید نخواهد داشت اگر این احتمال را می دید که آمریکا ظرف چند سال آنها را از هم پاشید.

به دلیل خصومت ایدئولوژیک تندروهای جمهوری خواه با توافقنامه های کنترل تسلیحات، دستیابی به چنین هدفی در این شرایط دشوار است.

وضعیت کنونی توافق هسته ای با ایران چندان دلگرم کننده نیست. در حالی که این توافق از نظر فنی هنوز به قوت خود باقی است – زیرا اکثر طرف ها آن را رد نکرده اند – توافق به کما رفته است. ماندگاری این قرارداد تا پایان سال جاری مورد تردید است و اگر هم باشد سرنوشتی بهتر از نسخه قبلی خود نخواهد داشت مگر اینکه به زودی چیزی تغییر کند.

احیای برجام یک خبر خوشایند است، اما تحولی است که نمی تواند مشکلات بلندمدت را حل کند. حتی اگر توافق دوباره احیا شود و همه طرف‌ها به پایبندی کامل خود برگردند، دولت دیگری در ایالات متحده احتمالاً دوباره آن را نقض خواهد کرد. اگر ایران در واکنش به خروج دوم آمریکا از برنامه جامع اقدام مشترک، از معاهده منع گسترش سلاح های هسته ای خارج شود، با شکست جدی تری مواجه خواهیم شد.

خبر خوب این است که تقریباً همه کشورها، از جمله ایران، همچنان به معاهده منع گسترش سلاح های هسته ای پایبند هستند و نمی خواهند سلاح های هسته ای بسازند یا به دست آورند. در مقایسه با دوران جنگ سرد، یافتن موردی برای ناشران بالقوه دشوار است و کشورهای زیادی حاضر به پذیرش خطرات انزوای بین‌المللی در تعقیب این نوع سلاح‌ها نیستند.

تاکنون، تضعیف رژیم عدم اشاعه، تقصیر رسمی کشورهای دارای سلاح هسته ای بوده است، زیرا آنها از تعهدات خود تخطی کرده اند یا از آنها سرپیچی کرده اند. ما باید به یاد داشته باشیم که جهان قبل از معاهده های کنترل تسلیحات چقدر خطرناک بود. این معاهدات درجه ای از ثبات و قابل پیش بینی را بین دو قدرت بزرگ هسته ای ایجاد کرد. ما نمی خواهیم به زندگی در چنین دورانی برگردیم، به ویژه زمانی که کشورهای بیشتری نسبت به شصت سال پیش سلاح هسته ای دارند.