اینکه ۹۰ درصد آب شیرین کشور برای کشاورزی مصرف می شود، دروغی است از سد و مافیای حمل و نقل آب.


مافیا در ایران بخش بزرگی از سیستم تصمیم گیری کشور را فریب داده است. یکی از این فریب ها این است که می گویند ۹۰ درصد آب شیرین کشور صرف کشاورزی می شود، در حالی که تصفیه آب از طریق مافیای سدسازی و مافیایی که از انتقال آب بین صنعت آبخیزداری در مناطق پست حمایت می کنند دروغ است. . مناطق آبی

بر اساس این خبر، نشست مجازی پژوهشگاه دین و اقتصاد با موضوع «موانع و چالش‌های سیاسی بخش کشاورزی در جذب فناوری، پذیرش نوآوری و نظام تحقیق، آموزش و ترویج» برگزار شد. “

مشروح قسمت اول این نشست را از زبان فرشاد مومنی، اقتصاددان و از اعضای هیئت علمی دانشگاه علامه می خوانید:

مومنی در ابتدای سخنان خود با اشاره به وضعیت دانش در بخش کشاورزی گفت: سند ملی توسعه بخش کشاورزی که از سوی وزارت جهاد کشاورزی در اوایل دهه هشتاد منتشر شد نشان می دهد که سرانه آموزش سالانه برای کارگران کشاورزی در برنامه اول توسعه ایران ۷ دقیقه در سال است. گفته می‌شود بین سال‌های ۱۳۷۰ تا ۱۳۸۰، از سه و نیم میلیون کشاورز در بخش کشاورزی، حدود ۳۵۰۰۰ نفر زمانی تحت آموزش مهارت‌های غیررسمی قرار داشتند. اگر این روند ادامه پیدا می کرد، زمان لازم برای یک بار آموزش جمعیت پرورش دهندگان باید صد سال صبر کند.

وی افزود: این اتفاقات را تنها در چارچوب روابط اجاره ای می توان درک کرد. در طول سالهای برنامه توسعه، ضریب ماشینکاری قرار بود از ۰.۷۳ به ۱.۲ اسب بخار تغییر کند اما در عمل به حدود ۰.۶۴ درصد کاهش یافت و به دلیل اعمال برنامه اصلاح سازه آن را اعمال کردیم. تعدیل ساختاری در اقتصادهای توسعه نیافته برنامه ای به نفع دلالان و واردکنندگان است و طی سال های برنامه سوم این کاهش ادامه یافت و ضریب مکانیزاسیون به ۰.۵۱ درصد رسید. موضوع این است که ما با یک سری مسائل اساسی سر و کار داریم و ریشه مشکل این است که از نظر مفاهیم در بحران هستیم و قوانین ما باعث پرورش و تقویت مافیا می شود.

هیئت علمی دانشگاه علامه خاطرنشان کرد: تاکنون هیچ یک از اسناد برنامه‌ریزی توسعه ما ابتدایی‌ترین تلاش برای ایجاد تفاهم مشترک مبتنی بر دانش نبوده و ترجیح داده‌ایم کارهای نمایشی انجام دهیم. در حالی که کارخانه اسناد ما فعال است و از نظر تولید مقاله جهش داشته ایم، در شاخص پیچیدگی و ارتباط متقابل افت کرده ایم. دانش محدود به مقالات علمی نیست. اندیشمندان بزرگ می گویند دانش صریح حدود ۱۰ درصد را تشکیل می دهد. دانش بشری و بقیه دانش ضمنی است.

وی افزود: ما شش برنامه توسعه را اجرا کردیم و نتیجه این شد که دو سوم جمعیت سن فعال ایران نقشی در تولید ملی ندارند. این بدان معناست که درک ما از دانش و توسعه ناقص است و شما باید دانشمندان را جدی بگیرید. بین سالهای ۱۹۵۰ و ۱۹۸۶، هفتاد و پنج عنوان مختلف برای انعکاس معنای کلمه علما استفاده شد. ده ها موضوع و شاخص وجود دارد که شورای عالی انقلاب فرهنگی و وزارت علوم کار شگرفی انجام داده اند. میانگین تعداد مقالات منتهی به ثبت اختراع در ایران ۴۶۰ برابر ژاپن است. ما باید هزینه فرصت‌های رایگان غذا خوردن را افزایش دهیم و برنامه‌های ارتقاء را برای حمایت از بخش‌های مولد در دستور کار قرار دهیم تا به بیان دقیق، تقاضا برای دانش توانا ایجاد کنیم.

مومنی با اشاره به برخی گزارش ها از برگزاری این برنامه، ادامه داد: سهم تحقیقاتی که منجر به اختراعات برای ژاپن شده، ۵۸۵ برابر ایران است. این نسبت ها نشان می دهد که ما به طور سیستماتیک به خلاقیت و تولید پشت کرده ایم.

بررسی های رسمی در کشور حاکی از آن است که سود لوازم آرایشی و بهداشتی قاچاق ۲۴۰ درصد است در حالی که کارخانه های بزرگ ۳ درصد سود داشتند. وقتی برای قاچاق ۸۰ برابر پاداش می دهید، به تولید ضربه می زنید.

وضعیت کشاورزی این منطقه بدتر از صنعت است و این یک امر کلی است. در زمینه روابط اجاره، علیرغم سهم سرسام آور بخش کشاورزی در تولید ناخالص داخلی و اشتغال، سهم این بخش در تشکیل سرمایه ثابت کمتر از ۴ درصد و در سال های SAP، سهم نسبی بخش کشاورزی از پایین ۲ درصد سقوط کرد و در عمل با این نحوه تخصیص منابع می گوییم اگر کسی وارد این بخش شود ضرر می کند. گزارش های وحشتناکی در وزارت جهاد کشاورزی وجود دارد که می گوید شوک درمانی فاجعه های بزرگی را در بخش کشاورزی به بار می آورد. بخش کشاورزی در سکوها صدایی ندارد، پس وقتی چرت های مسئولان پاره می شود، می بینید که درصد حاشیه نشینی جمعیت شهری ۲۵ درصد خواهد بود و البته این داستان طولانی خواهد بود. به عنوان مثال، مسئولان زندان می گویند ۷۵ درصد از زندانیان شهرستانی هستند.

ما معتقدیم که واکنش بخش کشاورزی خاموش است زیرا نتایج پیام سیاست گذاران به نظر می رسد خاری در سمت توسعه ملی باشد. وقتی می گوییم به بخش کشاورزی توجه کنید، علاقه عزیزان رانتی و کم دید است.

مومنی با تاکید بر اینکه علاقه به معنای ارتقای توان تولید فناورانه در بخش کشاورزی است، تصریح کرد: اگر کسی فکر می‌کند در چارچوب معیشت‌سازی و تولید می‌توان روشی ارائه کرد، فکر خامی دارد.

در اقتصاد سیاسی می پرسند چرا قیمت تمام شده برخی از محصولات استراتژیک در کشورهای صنعتی مانند ژاپن ۱۰ برابر قیمت بازارهای جهانی است، اما ژاپن می خواهد تولید را در کشور خود ادامه دهد؟ زیرا تولید توسعه محور فقط به درآمد کشاورزان مربوط نمی شود. آنها درباره محیط زیست، مهاجرت بی برنامه و فاجعه بار، تشدید واردات و سپس تصمیم گیری تصمیم می گیرند.

مافیا در ایران بخش بزرگی از سیستم تصمیم گیری کشور را فریب داده است. یکی از این فریب ها این است که می گویند ۹۰ درصد آب شیرین کشور صرف کشاورزی می شود، در حالی که تصفیه آب از طریق مافیای سدسازی و مافیایی که از انتقال آب بین صنعت آبخیزداری در مناطق پست حمایت می کنند دروغ است. . مناطق آبی

عضو هیئت علمی دانشگاه علامه خاطرنشان کرد: سازمان برنامه می گوید در بخش تامین آب کشاورزی با بحران سرمایه گذاری مواجه هستیم و در نتیجه ۳۸ درصد آب استحصالی در حین حمل و نقل و حدود ۴۹ درصد آن در داخل تلف می شود. مزرعه

در دهه ۱۸۹۰، شاخص هزینه محصول پنج برابر بیشتر از شاخص هزینه مصرف کننده بود. کارشناسان درک می کنند که چگونه قیمت تمام شده در کارخانه یا مزرعه می تواند بالاتر از قیمت نهایی برای مصرف کننده باشد. آنها برای اقتصاد کشور اساسی هستند. مرکز پژوهش های مجلس در بررسی های خود تصریح کرده است که نحوه تعیین نرخ خرید تضمینی محصولات کشاورزی موجب تشویق واردات می شود.

مومنی در پایان خاطرنشان کرد: بحث صنعتی شدن بخش کشاورزی و روستایی حیاتی ترین موضوع کشور است اما در ایران این اتفاق افتاد که باعث کاهش صنعتی شدن در بخش کشاورزی شود.

نزدیک به دو دهه است که فائو مرتباً اعلام کرده است که سالانه ۳۰ تا ۳۵ درصد محصولات کشاورزی ایران به دلیل نبود صنایع تولیدی و تکمیلی در روستاها هدر می‌رود که معادل غذای ۹ میلیون نفر است.

همه مطالعات آینده می گویند که در قرن بیست و یکم ما جهش قیمت محصولات کشاورزی را تجربه می کنیم، اما رادیو در مورد آنها سکوت می کند. مظلوم ترین بخش اقتصاد ایران بخش کشاورزی است. گزارش های بانک مرکزی نشان می دهد که از سال ۸۵ سهم کشاورزی از تسهیلات دریافتی نظام بانکی ۵۰ درصد کاهش یافته است، بعداً تعجب می کنند که چرا تعداد زیادی از مردم ایران دچار سوءتغذیه هستند؟ کلید نجات کشور در اولویت قرار دادن بخش های تولیدی است.