با افزایش نقش یوان در بازار نفت، سلطه دلار شروع به کاهش کرد


عربستان سعودی، بزرگترین صادرکننده نفت جهان، در حال بررسی پذیرش یوان چین به جای دلار در فروش نفت به چین است که گامی مهم در جهت کاهش سلطه دلار در بازار جهانی نفت و نشان دادن تغییر از بزرگترین صادرکننده نفت خام به چین است. چین. طرف آسیایی است.

تصمیم عربستان سعودی برای استفاده از یوان به جای دلار در ازای فروش نفت به چین، ممکن است سرآغاز یک دومینویی برای سقوط دلار نفت باشد، به طوری که بازارهای جهانی نفت به سمت یوان دلاری سوق پیدا می کنند زیرا دلار به تدریج ارزش خود را از دست می دهد. درخشش به گزارش اخبار .. داده ها و افزایش ارزش پول چین. تجربه نشان داده است که آمریکا برای مقابله با دلار ضعیف با مشکل مواجه است و آغاز دور جدیدی از تنش‌های آمریکا و چین دور از دسترس نیست.
در ۱۵ مارس، وال استریت ژورنال گزارش داد که عربستان سعودی، بزرگترین صادرکننده نفت جهان، در حال بررسی پذیرش یوان چین به جای دلار در فروش نفت به چین است که گامی مهم در جهت مهار سلطه دلار در بازار جهانی است. این نشان دهنده تغییر رویکرد بزرگترین صادرکننده نفت خام به آسیا است.

بسیاری از اقتصاددانان معتقدند که نظام اقتصاد سیاسی بین المللی وارد مرحله حساسی شده است که آخرین نمونه آن پذیرش یوان چین از سوی عربستان سعودی به عنوان جایگزینی برای دلار آمریکا در فروش نفت به پکن است. این اقدام عربستان در صورت اجرایی شدن، ضربه سختی به واحد پول آمریکا خواهد بود و می تواند سایر کشورهایی را که ترجیح می دهند با دلار معامله نکنند، تشویق کند.

در واقع، بازارهای جهانی نفت وارد دوره جدیدی از مبادلات با یوان چین بر پایه دلار خواهند شد، زیرا پول آمریکا به تدریج درخشش خود را از دست می دهد و ارزش پول چین در بحبوحه جنگ اقتصادی بین دو کشور افزایش می یابد. البته این امر اقتصاد عربستان را تا حدودی از نوسانات شدید نرخ دلار و هزینه های واردات مصون می دارد. صحبت در مورد قصد عربستان سعودی برای قیمت گذاری نفت خود به یوآن یک موضوع سیاسی جدید نیست و رسانه ها در طول ۶ سال گذشته بارها به آن پرداخته اند. چین بیش از ۲۵ درصد از صادرات نفت عربستان را خریداری می کند و اگر قیمت بر اساس آن باشد. یوان، وضعیت ارز در چین را بهبود می بخشد.

بزرگترین شریک تجاری
عربستان سعودی بزرگترین صادرکننده نفت به چین است و داده های رسمی نشان می دهد که ریاض در سال ۲۰۲۱ روزانه ۱.۷۶ میلیون بشکه نفت به چین صادر کرده است که بیش از ۱۵ درصد صادرات ریاض به جهان است. در سال ۲۰۲۰، عربستان سعودی حدود یک چهارم (۲۴.۷ درصد) تجارت خارجی چین با خاورمیانه را به خود اختصاص داده است که بالغ بر ۲۷۱.۷ میلیارد دلار بوده که از این میزان ۱۴۳.۴ میلیارد دلار صادرات و ۱۲۸.۳ میلیارد دلار واردات از این کشورها بوده است.

بر اساس اطلاعات رسمی چین، عربستان سعودی در سال ۲۰۲۰ به بزرگترین شریک تجاری چین تبدیل شد و حجم مبادلات تجاری بین آنها حدود ۶۷.۱ میلیارد دلار بود که ۲۸.۱ میلیارد دلار آن صادرات چین و ۳۹ میلیارد دلار واردات از عربستان سعودی بود. در سال ۲۰۱۶، عربستان سعودی و چین یک قرارداد تجاری بین دو کشور امضا کردند که شامل فرآورده های نفتی به یوان چین و ریال سعودی می شد، اما مذاکرات برای اجرای این توافق هنوز به پایان نرسیده است. این قرارداد شامل پروژه های متقابل نیز می شود، زیرا ارزش پروژه های شرکت های چینی با عربستان سعودی در سال ۲۰۱۹ حدود ۱۱.۲۹ میلیارد دلار بوده است.

ضربه محکمی به دلار زد
بر اساس قرائت اقتصاددانان از اقدام عربستان و چین، این توافق در صورت اجرایی شدن، ضربه سختی به دلار آمریکا وارد خواهد کرد و تخمین زده می شود که علاوه بر فرآورده های نفتی، تفاهم دو کشور به عربستان سعودی اجازه واردات نیز بدهد. کالاهای چینی خرید به پول محلی (ریال) که به معنای افزایش همکاری های تجاری بین دو کشور در آینده و کاهش گردش دلار آمریکا بین آنهاست.

این اقدام در راستای تلاش‌های مستمر چین برای بین‌المللی کردن پول خود و کاهش استفاده از دلار در تجارت خود است. بنابراین حرکت چین و عربستان – هرچند اندک – به کاهش سلطه دلار در تجارت جهانی کمک می کند، اما این تاثیر به دلیل حجم کم مبادلات تجاری دو کشور نسبت به کل تجارت بین المللی است. کوتاه مدت.

واکنش واشنگتن
برخی ورود عربستان به این مسیر را تلاشی تحریک آمیز از سوی این کشور برای بازگرداندن آمریکا به ریاض می دانند و برخی دیگر آن را آغاز یک سیستم مالی موازی با سیستم مالی فعلی جهانی می دانند.

روابط ایالات متحده با عربستان سعودی و امارات متحده عربی از زمان روی کار آمدن جو بایدن رئیس جمهور ایالات متحده بدتر شده است. علاوه بر این، بی توجهی عربستان به درخواست های متعدد رئیس جمهور آمریکا برای افزایش تولید نفت به منظور کاهش قیمت ها، این روند را تشدید کرده است. این بدان معناست که این اقدام عربستان می تواند سلطه دلار آمریکا را در سیستم مالی بین المللی کاهش دهد. بنابراین، اگر ریاض چنین تصمیمی بگیرد، آمریکا هیچ گونه دستکاری در این نظم جهانی را تحمل نخواهد کرد و از آن صرف نظر نخواهد کرد.

تاریخ همچنین نشان می دهد که ایالات متحده به هر کشوری که اقدامات مشابهی انجام می داد، پاسخ سختی می داد. به عنوان مثال، زمانی که واشنگتن به بهانه داشتن سلاح های کشتار جمعی به عراق حمله کرد، قصد صدام حسین برای فروش نفت به یورو به جای دلار با اشغال آمریکا پایان یافت. ایران که در اوایل دهه ۲۰۰۰ بیشتر نفت خود را به ارزهای غیر دلاری می فروخت، با تحریم های سخت آمریکا نیز مواجه شده است. تحریم های اعمال شده علیه تهران سال به سال افزایش یافت تا اینکه صادرات نفت این کشور در سال ۲۰۲۲ به جای ۳.۲ میلیون بشکه در روز به حدود ۱.۲ میلیون بشکه در روز رسید.

ونزوئلا یکی از کشورهایی است که به دنبال تغییر ارز واسط خود به غیر از دلار برای صادرات نفت خود بود که بیش از ۹۰ درصد درآمد آن را تشکیل می دهد. نیکلاس مادورو، رئیس جمهور ونزوئلا در سال ۲۰۱۷ اعلام کرد که دولت او نفت و برخی کالاها را به ارزهایی غیر از دلار برای دور زدن تحریم های آمریکا خواهد فروخت. در نتیجه، صادرات نفت ونزوئلا به تدریج از حدود ۲.۰۳۵ میلیون بشکه در سال ۲۰۱۷ به حدود ۴۱۶۳۸۷ بشکه در روز در سال ۲۰۲۲ کاهش یافته است.

جایگاه یوان در سبد ارزهای بین المللی
برخی صحبت در مورد گزینه های جایگزین برای سیستم مالی فعلی را پذیرفته اند و تحریم های ایالات متحده علیه روسیه به دلیل تهاجم این کشور به اوکراین، بسیاری از کشورها را بر آن داشته تا جایگزین هایی را که خارج از کنترل سیستم ایالات متحده است، بررسی کنند. انتقال به یک سیستم موازی جدید از رژیم های تحت سلطه واشنگتن به بازیگران اصلی زیادی نیاز دارد و سال ها طول خواهد کشید.

در حال حاضر حدود ۱۸۰ واحد پول ملی در جهان وجود دارد، اما تنها تعداد کمی از آنها دارای موقعیت هایی مانند دلار، یورو، ین ژاپن، پوند انگلیس و یوان چین هستند. به گفته مؤسسات رسمی پولی و مالی، یوان اکنون ۱۰ درصد از ذخایر ارزی بانک های مرکزی را تشکیل می دهد.

بر اساس برخی نظرسنجی ها، ۲۰ درصد از بانک های مرکزی قصد دارند دارایی های خود را به دلار آمریکا و ۱۸ درصد به یورو کاهش دهند. داده های بانک تسویه بین المللی نشان می دهد که در آوریل ۲۰۱۹، میانگین تجارت روزانه یوان حدود ۲۸۵ میلیارد دلار بود که چین توانست در سال ۲۰۲۰ آن را حفظ کند، علیرغم پیامدهای بحران اقتصادی و مالی جهانی ناشی از Quaid-19.

گردش مالی روزانه یوان در معاملات داخلی این غول آسیایی در سال ۲۰۲۰ به حدود ۴۵ میلیارد دلار رسید که بالاترین رقم از دسامبر ۲۰۱۸ است. البته به دلیل گسترش روزافزون مبادلات دوجانبه چین با همسایگان آسیایی و کشورهای آمریکای لاتین. گفته می شود که یوان می تواند یوان را سرنگون کند.

به گفته برخی کارشناسان، استفاده از یوان در روابط تجاری و اقتصادی با اشخاص ثالث همچنان بسیار غیرعادی است و این نوع تجارت خارجی یوان از ۱% (یا حداکثر ۳%) کل تجارت خارجی چین به یوان تجاوز نمی کند. . اما حدود دو سوم عرضه خارجی از مبادلات بین اشخاص حقوقی و اشخاص حقیقی در سایر کشورها ناشی می شود، به این معنی که محدوده دلارهای خارجی معامله شده از طریق مراکز یوان نباید زیاده روی شود. همچنین ۸۰ تا ۹۰ درصد از کل ذخایر خارجی چین در هنگ کنگ، تایوان و سنگاپور متمرکز شده است که برخی از کارشناسان این صنعت را “استان های مالی چین” می نامند.