تغییر در سیاست خارجی اسرائیل چیست؟ – خبری نیست


سیاست خارجی و امنیتی اسرائیل مبتنی بر انرژی با افزایش ارزش روبل روسیه به بالاترین سطح هفت ساله به دلیل قیمت های بالای نفت به دلیل تحریم ها علیه روسیه و بهبود جهانی پس از کووید، شکل گرفته است. در زمانی که اروپا به دلیل وابستگی خود به گاز روسیه با مشکلاتی مواجه است، اسرائیل مداخله و مذاکره کرد تا با صادرات گاز خود به اروپا از طریق مصر، این شکاف را پر کند.

به گزارش نبه الخبر، انرژی اخیرا نقش مهمی در روابط ترکیه و اسرائیل داشته است. در حالی که برخی کارشناسان در مورد آخرین تلاش های ترکیه به امید ترمیم روابط دیرینه با اسرائیل گمانه زنی می کنند، واضح است که انرژی در اولویت است. رجب طیب اردوغان، رئیس جمهور ترکیه در ماه فوریه گفت: «ما می توانیم از گاز طبیعی اسرائیل در کشورمان استفاده کنیم و پس از آن، می توانیم تلاش مشترکی برای انتقال آن به اروپا انجام دهیم».
جروزالم پست در مقاله ای به قلم آریل بن اسلیمان نوشت: برای قرن ها، انرژی بر دفاع، اقتصاد و محیط زیست تأثیر گذاشته است. مانند تصمیم امپراتوری بریتانیا برای ایجاد ایستگاه های زغال سنگ برای حمایت از نیروی دریایی امپراتوری در تهاجم روسیه به اوکراین، انرژی بر تصمیمات امنیتی در همه سطوح تأثیر گذاشت. منابع انرژی آینده برای سیستم بین المللی هم دگرگون کننده و هم مخرب هستند. این دگرگونی مداوم را نمی توان در هیچ نمونه ای بهتر از دیپلماسی حساس مبتنی بر انرژی اسرائیل نشان داد.

سیاست خارجی و امنیتی اسرائیل مبتنی بر انرژی با افزایش ارزش روبل روسیه به بالاترین حد در هفت سال گذشته، به دلیل افزایش قیمت نفت به دلیل تحریم‌ها علیه روسیه و بهبود جهانی پس از کوئید، شکل گرفت. در زمانی که اروپا به دلیل وابستگی خود به گاز روسیه با مشکلاتی مواجه است، اسرائیل مداخله و مذاکره کرد تا با صادرات گاز خود به اروپا از طریق مصر، این شکاف را پر کند.

با این حال، دیپلماسی اسرائیل و آینده سیاست انرژی فقط در مورد تغییر لجستیک یا تامین کنندگان نیست. الکساندر اف. مرچف در کتاب فوق‌العاده خود، مقدمه‌ای بر ابرجریان‌های انرژی جایگزین در عصر رقابت قدرت‌های بزرگ، دیدگاه در حال تغییر در سیاست انرژی را توضیح می‌دهد. این کتاب نمونه خوبی از دیپلماسی اسرائیل است.

مرچف، نایب رئیس شورای آتلانتیک، می گوید که پیگیری جدی نوآوری و سرعت ورود آن به قلمرو ناشناخته ها به یکی از اجزای اصلی رقابت بین قدرت های جهانی تبدیل شده است که منجر به تعادل مجدد انرژی بین بازیگران شده است. او در این ارزیابی تنها نیست. وزیر خارجه سابق و مشاور امنیت ملی هنری کیسینجر موافق است: “کاوش های گسترده میرچیو به آینده ای از دیدگاه انرژی در حال تغییر اشاره می کند و موضوعاتی را شناسایی می کند که محققان و سیاست گذاران را برای دهه های آینده درگیر می کند.”

ویلیام سشنز، مدیر سابق اف‌بی‌آی، معتقد است که روند پیشرفت توصیف شده توسط مرچف، پیچیدگی استراتژی‌های توسعه انرژی جایگزین فعلی را با موفقیت از بین برده است. راشل کایت، معاون دستیار توسعه پایدار در بانک جهانی خاطرنشان می‌کند: «سنتز انرژی جایگزین، همانطور که در کتاب الکساندر میرچف توضیح داده شده است، نقش مهم و فزاینده‌ای در مجموعه انرژی و مشاوره سیاست‌گذاری بانک جهانی ایفا می‌کند.

باید دید این ابرقدرت آینده چه تفسیری برای تغییر سیاست خارجی اسرائیل با توجه به توافق ابراهیم و تهدید ایران و تمایل آن به صادرات گاز به اروپا خواهد داشت.

سیاست خارجی اسرائیل از دریچه انرژی

میرچیف معتقد است که ملاحظات امنیتی راهبردهای انرژی اسرائیل را هدایت می کند. مثال های کلیدی شامل استفاده از شارژرهای باتری خورشیدی و روش های جدید برای تامین انرژی پایگاه های نظامی است. مرچف همچنین توضیح می دهد که چگونه صنعت گاز طبیعی اسرائیل در حال رشد است و به تحولات فنی و منطقه ای واکنش نشان می دهد: “در ترکیب با افزایش استفاده از گاز طبیعی داخلی، اسرائیل می تواند از انرژی جایگزین به عنوان یک عامل متعادل کننده در روابط خود با همسایگان ثروتمندتر خود استفاده کند. از انرژی خود استفاده کنید. این ملاحظات اکنون منجر به پیشرفت در زمینه انرژی های جایگزین شده است.

انرژی اخیرا نقش مهمی در روابط ترکیه و اسرائیل ایفا کرده است. در حالی که برخی کارشناسان در مورد آخرین تلاش های ترکیه به امید ترمیم روابط دیرینه با اسرائیل گمانه زنی می کنند، واضح است که انرژی در اولویت است. رجب طیب اردوغان، رئیس جمهور ترکیه در ماه فوریه گفت: «ما می توانیم از گاز طبیعی اسرائیل در کشورمان استفاده کنیم و پس از آن، می توانیم تلاش مشترکی برای انتقال آن به اروپا انجام دهیم».

همین نگرانی های انرژی است که اسرائیل را با کشورهای مختلف مدیترانه ای تعامل می کند. ائتلاف انرژی اسرائیل با یونان، قبرس، مصر و ایتالیا با هدف انتقال گاز اسرائیل به اروپا از طریق پیوند اروپا-آسیا اعلام شده در آوریل به منظور ترویج گزینه های جایگزین در پی حمله روسیه به اوکراین است. با توجه به اینکه این کشورها خط لوله دریایی دائمی را برای تکمیل قابلیت های حمل و نقل خود طراحی کرده اند، جای تعجب نیست که ترکیه نیز به دنبال روابط با اسرائیل است.

ادامه موضوع برنامه هسته ای ایران نمونه عالی دیگری از این موضوع است. در حالی که تلاش‌ها برای دستیابی به سلاح‌های هسته‌ای و تامین مالی تروریسم پروژه‌های سیاسی هستند، انرژی نیز یک اولویت است. درآمدهای نفتی چنین فعالیت‌هایی را ممکن می‌سازد و ایران اکنون در تلاش است تا از بحران اوکراین برای انجام این کار سوء استفاده کند.

هفته گذشته ایران از برنامه های خود برای افزایش همکاری با روسیه از طریق تبادل منابع انرژی و ایجاد یک مرکز لجستیک با روسیه خبر داد. هدف ساده این است که به هر دو طرف کمک شود تا تحریم ها را دور بزنند و به خریداران غیرمتعهد سیاسی اجازه رد شدن قابل قبولی بدهد. اگر جامعه بین‌الملل می‌خواهد با موفقیت بر ایران و روسیه فشار وارد کند، باید راهی برای ایجاد اختلال در صنایع انرژی خود و در عین حال اعمال فشار بر دو طرف پیدا کنند.

توافق ابراهیم بین اسرائیل و چندین کشور عربی، از جمله امارات متحده عربی و بحرین نفت خیز، سیاست خارجی انرژی محور اسرائیل را نشان می دهد. شکل قراردادهای انرژی جایگزین آینده در نوامبر گذشته با امضای توافقنامه آب در برابر انرژی بین اسرائیل و اردن معرفی شد. ماه‌ها بعد، یک کنسرسیوم اماراتی-مصری قصد خود را برای خرید شرکت انرژی‌های تجدیدپذیر لیکلا آفریقای جنوبی و شرکت مصدر متعلق به ابوظبی برای افتتاح در آفریقای جنوبی اعلام کرد.

آخرین دیپلماسی انرژی اسرائیل نماد مدل مرچف است: “عملیات انرژی جایگزین برتر […] “این واقعاً شروع به شکل دادن به نحوه انتخاب ما برای تولید و توزیع انرژی کرده است.”

با پیشرفت انرژی و فناوری‌های جایگزین، این فرآیند برتر فرصت‌هایی را برای روابط بین‌دولتی ایجاد می‌کند و توازن قوای کنونی را بر هم می‌زند. تغییر در سیاست خارجی اسرائیل اکنون شاهدی بر این پیشرفت بزرگ است.