تولید واکسن سرطان؛ آیا انقلاب نزدیک است؟ – خبری نیست


سرطان خون
سرطان خون

تاکنون تنها یک واکسن درمانی به نام Sipuleucel-T در بازار وجود دارد که در سال ۲۰۱۰ مجوز درمان سرطان پروستات را دریافت کرد. این واکسن خیلی مفید نیست. یک کارآزمایی بالینی نشان داد که میزان بقای بیمار را به حدود چهار ماه افزایش داد، اما این برای شروع مطالعه کافی بود.

برای دهه‌ها، محققان تلاش کرده‌اند تا از قدرت طبیعی سیستم ایمنی انسان برای مبارزه با سرطان استفاده کنند و به دنبال راه‌هایی برای دور زدن روش‌های مورد استفاده تومورها برای خنثی کردن دفاعی بدن هستند. علیرغم ناامیدی ها و چالش های اولیه، دانشمندانی که واکسن های سرطان را مطالعه می کنند، معتقدند که امروز بیش از هر زمان دیگری به ساخت آنها نزدیک شده ایم.

به گزارش واشنگتن پست، در حالی که واکسن ها هنوز با تایید فاصله زیادی دارند، محققان بر این باورند که واکسن ها آینده درمان و پیشگیری سرطان را نشان می دهند.

وینود بالاچاندران از مرکز سرطان مموریال اسلون کترینگ در نیویورک گفت: اکنون زمان بسیار هیجان انگیزی برای واکسن های سرطان است. ما در درک چگونگی تشخیص سرطان توسط سیستم ایمنی بدن گام های بزرگی برداشته ایم. ده ها واکسن سرطان کاندید شده توسط محققان در سراسر جهان مورد مطالعه قرار گرفته است.

سیستم ایمنی نقش مهمی در کنترل سرطان دارد. بسیاری از کارشناسان بر این باورند که سرطان ها دائماً در تلاش هستند تا در درون ما جوانه بزنند، اما قبل از اینکه بتوان آنها را شناسایی کرد، توسط سیستم ایمنی سرکوب می شوند، فرآیندی که به عنوان نظارت ایمنی شناخته می شود.

جی برژوسکی، رئیس شعبه واکسن در موسسه ملی سرطان می‌گوید: «بدن ما احتمالاً همیشه سرطان‌ها را رد می‌کند. گروه هایی که سرطانی شده اند و نیاز به درمان دارند، گروه هایی هستند که از نظارت ایمنی در امان مانده اند. انکولوژیست ها این کار را با یادگیری نحوه استفاده از مکانیسم های تنظیم کننده سیستم ایمنی انجام می دهند.

رویکردهای جدید شامل توسعه واکسن های پیشگیرانه و درمانی است که دومین واکسن برای تمایز سلول های سرطانی از سلول های طبیعی با هدف تحریک پاسخ ایمنی طراحی شده است. محققان همچنین در حال توسعه گروهی از داروهای ایمونوتراپی هستند که اثربخشی واکسن ها را افزایش می دهد.

آنها شبیه سلول های طبیعی هستند
برژوسکی، محقق ارشد و رئیس بخش ژنتیک مولکولی و تحقیقات واکسن در موسسه ملی سرطان، گفت: «سلول‌های سرطانی از سلول‌های ما ساخته شده‌اند و شبیه به سلول‌های ما هستند». این سلول‌ها تفاوت‌هایشان را می‌پوشانند تا شبیه سلول‌های عادی به نظر برسند. ایده واکسن سرطان فعال کردن سیستم ایمنی برای یافتن راه هایی برای تمایز بین سلول های سرطانی و سلول های طبیعی و شناسایی و حذف سلول های سرطانی به عنوان یک عامل بیرونی است.

درک تفاوت بین سرطان و واکسن های پیشگیری کننده و تفاوت بین داروهای ایمونوتراپی و هر دو واکسن بسیار مهم است.

بیشتر مردم با واکسن های سنتی که از آنفولانزا و بیماری های دوران کودکی مانند سرخک، آبله و سیاه سرفه محافظت می کنند، آشنا هستند. دو واکسن برای جلوگیری از عفونت با ویروس هایی که خطر ابتلا به سرطان را افزایش می دهند تأیید شده است: ویروس پاپیلومای انسانی (سرطان دهانه رحم و واژن، سرطان مقعد و سرطان آلت تناسلی) و ویروس هپاتیت B (سرطان کبد).
با این حال، دانشمندان در حال کار بر روی ساخت واکسن های پیشگیرانه برای افراد مبتلا به ضایعات پیش سرطانی مانند تومورهای روده بزرگ هستند تا از سرطان جلوگیری کنند.

اولیویرا فین، استاد برجسته ایمونولوژی در دانشگاه پیتسبورگ، و همکارانش اولین کسانی بودند که یک آنتی ژن اختصاصی تومور، یک پروتئین یا مولکول دیگر را که فقط در سلول‌های سرطانی یافت می‌شود و نه در سلول‌های طبیعی، شناسایی کردند که می‌تواند سیستم ایمنی را هدف قرار دهد. بودن است. (اصطلاح “آنتی ژن” به سم یا ماده خارجی دیگری در بدن اشاره دارد که می تواند پاسخ ایمنی را تحریک کند.)

آنتی ژن تومور MUC1 فین در انواع سرطان ها از جمله روده بزرگ، سینه، پروستات، ریه و پانکراس یافت شده است. واکسن مبتنی بر MUC1 که او و تیمش در آزمایش‌های بالینی برای بیماران مبتلا به پولیپ‌های سرطانی روده بزرگ تولید کردند، یک پاسخ ایمنی قوی نشان داد و آنها را به این باور رساند که این واکسن می‌تواند از رشد پولیپ‌های جدید جلوگیری کرده و از سرطان جلوگیری کند. ضمائم موجود کمک می کند. فین می گوید این واکسن در یک کارآزمایی بالینی میزان عود پولیپ ها را تا ۳۸ درصد کاهش داد.

فین می‌گوید: «ما و سایر گروه‌ها بر روی ضایعات پیش سرطانی تمرکز می‌کنیم و بر تلاش برای تقویت سیستم ایمنی برای جلوگیری از پیشرفت سرطان‌های پیش سرطانی به بدخیم تمرکز می‌کنیم. در این مورد، ما کارسینوم مجرای درجا (DCIS) (سرطان پستان در مراحل اولیه، که محدود به مجاری پستان است و هنوز تهاجمی نشده است) را بررسی کردیم تا ببینیم آیا یک واکسن می تواند از گسترش آن جلوگیری کند یا خیر.

واکسن‌های درمانی، بر خلاف واکسن‌های پیشگیرانه، با حمله به سلول‌های سرطانی موجود یا جلوگیری از بازگشت آن‌ها، افراد مبتلا به سرطان را درمان می‌کنند. واکسن‌های درمانی سیستم ایمنی را تحریک می‌کنند تا سلول‌های سرطانی حاوی آنتی‌ژن‌های اختصاصی تومور که سلول‌های سالم فاقد آن هستند را شناسایی و از بین ببرد. این واکسن مولکول های خاصی را تحویل می دهد که به عنوان آنتی ژن عمل می کنند تا سیستم ایمنی را تحریک کنند تا سلول های T جدید “قاتل” بسازند، همان سلول هایی که ویروس ها را هدف قرار می دهند.

کیت کنتسون، محقق واکسن سرطان در کلینیک مایو در فلوریدا گفت: واکسن‌های درمانی موادی را معرفی می‌کنند که تولید سلول‌های ایمنی جدید را تحریک می‌کنند که می‌توانند با تومورها مبارزه کنند. ما یک آنتی ژن را به قطعه کوچکی از پروتئین تزریق می کنیم که تولید سلول های T را تحریک می کند که قادر به حمله به تومور هستند.

تاکنون تنها یک واکسن درمانی به نام Sipuleucel-T در بازار وجود دارد که در سال ۲۰۱۰ مجوز درمان سرطان پروستات را دریافت کرد. این واکسن خیلی مفید نیست. یک کارآزمایی بالینی نشان داد که میزان بقای بیمار را به حدود چهار ماه افزایش داد، اما این برای شروع مطالعه کافی بود.

واکسن های شخصی
در برخی موارد، واکسن‌های آزمایشی سرطان سفارشی می‌شوند، به این معنی که آنها فقط برای یکی از نمونه‌های تومور بیمار ساخته می‌شوند که به عنوان واکسن‌های «آنتی ژن جدید» شناخته می‌شوند. هدف آن دستیابی به نتایج مشابه سایر واکسن های درمانی است. آنتی ژن های جدید از جهش های منحصر به فرد در سلول های سرطانی فرد به وجود می آیند.

پاتریک آگوست، مدیر بالینی مرکز ملانوما در موسسه سرطان دانا فاربر، که این واکسن را روی بیماران مبتلا به ملانوم (خطرناک ترین شکل سرطان پوست) و سایر سرطان ها آزمایش کرده است، گفت: “هدف قرار دادن آنتی ژن های جدید واقعا جدید است.” به عنوان مثال، در یک مطالعه کوچک اخیر، چهار نفر از شش بیمار که واکسینه شده بودند، پس از ۲۵ ماه عود تومور نداشتند. تومور دو بیمار دیگر رشد کرد، اما پس از مصرف داروهای ایمونوتراپی اضافی کاملاً پسرفت کرد. وی افزود: آنها پاسخ های شگفت انگیزی دادند. واکسن ایمن سازی ممکن است آنها را برای کار با داروها آماده کرده باشد.

Balachandran در حال مطالعه واکسن‌های آنتی ژنی جدید در بیماران مبتلا به یکی از کشنده‌ترین انواع سرطان، سرطان پانکراس است و با دانشمندان BioNTech، یک شرکت آلمانی که با Pfizer برای توسعه واکسن موفق و انعطاف‌پذیر علیه ویروس کرونا همکاری می‌کند، کار می‌کند.

آنها از همان فناوری mRNA برای ساخت واکسن های فردی استفاده می کنند و از سال ۲۰۱۹ تاکنون ۱۹ بیمار مبتلا به سرطان لوزالمعده را درمان کرده اند. نتایج اولیه نشان داد که نیمی از بیماران پاسخ ایمنی قوی به واکسن تولید کردند و دوره بقای بدون عود طولانی تری را نسبت به کسانی که ایمنی داشتند تجربه کردند. سیستم ها پاسخ ندادند مزیت بزرگ واکسن‌های آنتی ژنیک جدید این است که می‌توانند پاسخ ایمنی قوی ایجاد کنند، زیرا با تومورهای فردی سازگار هستند و به نظر می‌رسد که یک عامل برون‌زای سیستم ایمنی بدن بیمار هستند. علاوه بر این، پیشرفت‌ها در فناوری mRNA، همان فناوری که به سرعت واکسن‌های موثر کووید-۱۹ را برای ما به ارمغان آورد، به این معنی است که واکسن‌های آنتی ژن جدید می‌توانند به سرعت ساخته شوند و بر مانع مهم گذشته غلبه کنند. بسیاری از سرطان ها همچنین حاوی آنتی ژن های مشترک هستند، به این معنی که واکسن شخصی همیشه لازم نیست. HER2، مولکولی که در حدود ۲۵ درصد سرطان‌های سینه یافت می‌شود، نمونه‌ای از این موارد است. آزمایشگاه برزوفسکی در حال آزمایش واکسن‌هایی برای چندین نوع سرطان از جمله واکسن HER2 است. او به سلول می گوید: “این یک آنتی ژن “تحریک کننده” است، به این معنی که سرطان بدون آن نمی تواند عمل کند. او به سلول می گوید: “تقسیم و تکثیر شود.”

او می گوید آزمایش های بالینی اولیه امیدوارکننده هستند. برژوفسکی می گوید: دارویی به نام هرسپتین برای درمان بیماران مبتلا به سرطان سینه HER2 مثبت وجود دارد. بیمار باید هر چند هفته یکبار تزریق داخل وریدی را ببیند. اگر ما واکسنی داشتیم که به بیمار اجازه می داد آنتی بادی HER2 خود را تولید کند، دیگر نیازی به بازگرداندن دارو نبود.

این ممکن است انقلابی در درمان سرطان باشد.

کناتسون و امی دگنم، جراحان سینه در کلینیک مایو در مینه‌سوتا، واکسن HER2 را طراحی کردند و اخیراً یک آزمایش بالینی کوچک را روی ۲۲ بیمار مبتلا به سرطان سینه تهاجمی به پایان رساندند.

Degenem می گوید این واکسن بر اساس چهار قسمت از پروتئین HER2 ساخته شده است و آنتی بادی ها و سلول های T را در همه بیماران تحریک می کند. این واکسن به فاصله شش بار در ماه تزریق می شد.

پس از کمی بیش از دو سال، تنها دو بیمار عود کردند: یکی تومور در همان پستان داشت و دیگری عود در غدد لنفاوی داشت، اما این بیمار دوره کامل واکسیناسیون را تکمیل نکرد و تنها پس از دریافت چهار دوز بهبود یافت. تزریقات

آنها در حال مطالعه همان واکسن در بیماران مبتلا به کارسینوم مجرای درجا هستند تا از پیشرفت آن جلوگیری کنند.

آنها همچنین در حال ساخت واکسن دیگری هستند که امیدوارند به طور کامل از سرطان سینه در زنان پرخطر جلوگیری کند. با این حال، این واکسن در ابتدا به دلایل ایمنی در زنانی که قبلا سرطان سینه داشته اند، آزمایش می شود.

دژنم می گوید: «بنابراین ما باید به دقت فکر کنیم که چه کسی باید در مطالعات اثربخشی ثبت نام کند. با این حال، اگر موثر باشد، واقعاً می تواند انقلابی در درمان سرطان ایجاد کند.»

یکی از اولین چالش‌هایی که دانشمندان در زمان شروع تحقیق در مورد واکسن‌های سرطان با آن مواجه شدند، این بود که تومورها اغلب تأثیر مخربی بر سیستم ایمنی و سرکوب آن دارند. داروهای ایمونوتراپی با رفع انسداد سیستم ایمنی به این اثرات خنثی می کنند تا بتواند کار خود را انجام دهد. به عنوان مثال، داروهای “ایست بازرسی” با مسدود کردن سیگنال “خاموش” سیستم ایمنی در تومور و اجازه عملکرد سلول های T عمل می کنند.

جاشوا برودی، مدیر برنامه ایمونوتراپی لنفوم در مؤسسه سرطان Tisch در کوه سینا، نیویورک، که چندین واکسن ترکیبی را مطالعه می کند، گفت: “داروها با ویژگی های ایمن سازی سیستم ایمنی را تقویت می کنند.” این دارو با یک سرکوب کننده ایمنی سرطان همراه است. “

فین می‌گوید توسعه «مهارکننده‌های ایست بازرسی» که منجر به دریافت جایزه نوبل فیزیولوژی ۲۰۱۸ به کاشفان آن شد، پیشرفتی در تحقیقات واکسن سرطان بود.

او گفت: «واکسن‌های درمانی در ابتدا شکست خوردند، زیرا نمی‌توانستند سیستم ایمنی را تحریک کنند، که هم با درمان سرطان و هم با درمان سرطان‌شناسی سرکوب می‌شد. انکولوژیست ها یاد گرفته اند که چگونه از سیستم ایمنی فرار کنند. با این حال، ما اکنون می دانیم که چگونه سیستم ایمنی یک بیمار سرطانی سرکوب می شود و با این که یک محیط سرکوب کننده سیستم ایمنی چگونه به نظر می رسد آشنا هستیم.

دانشمندان همچنین واکسن ها را با عوامل دیگری از جمله سیتوکین ها که موادی هستند که معمولاً توسط سیستم ایمنی ترشح می شوند اما در آزمایشگاه تولید می شوند، آزمایش می کنند. سیتوکین ها برای افزایش اثربخشی واکسن تزریق می شوند.

جفری شالوم، مدیر مرکز ایمونوآنکولوژی در موسسه ملی سرطان گفت: «این برنامه های مختلف به صورت هم افزایی عمل می کنند. اگرچه تحقیقات در حال افزایش است، کارشناسان هشدار می دهند که هنوز سال ها تا استفاده گسترده از واکسن های سرطان باقی مانده است. با این حال، آنها انتظار دارند که استفاده از واکسن ها به یک هنجار تبدیل شود.

فین می گوید: «ما در حال آماده کردن صحنه هستیم. من فکر می‌کنم زمانی در آینده فرا خواهد رسید که یک پزشک می‌تواند خطرات برخی از انواع سرطان را تعیین کند و برای پیشگیری از آن واکسنی به شما بدهد.»

شالوم موافق است. او گفت: «در حال حاضر ما در این زمینه پیشرفت می کنیم: آزمایشات بیشتر، پیشرفت بیشتر». از نظر ایمونوتراپی، همانطور که در مورد آن فکر می کنم، بهترین ها هنوز در راه است. فقط بستگی به زمان داره ما وارد شده ایم و اکنون در را باز می کنیم.