ما روزانه یک تریلیون دلار به دلیل «کاهش تحریم‌ها» بر صادرات نفت به چین از دست دادیم


گاز

دو روز پس از انصراف روسها از ضمانت یا به عبارتی تعدیل و خروج، ایران از تخفیف فروش نفت صرف نظر کرد و نفت خود را بدون تخفیف جزایی به قیمت جدید فروخت و مبلغ هنگفتی به خزانه داد.

به گزارش خبرآنلاین، سال و قرن جدید فرا رسیده است و از سال ها و سال هایی که می گذرد، تنها تجربیاتی برای بازخوانی و شناسایی نقاط قوت و ضعف باقی مانده تا به تعبیری تبدیل به «گذشته، چراغی به گذشته.” آینده.”

مذاکرات وین با هدف احیای برجام و لغو تحریم ها یکی از مهم ترین و شاید مهم ترین اتفاقات یک سال گذشته بود که جزییات آن نه تنها از سوی مقامات و رسانه ها، بلکه از سوی سردار کل کشور پیگیری شد. عمومی. . با کاهش استرس های زندگی، روتختی خالی افراد را نفس بکشید و سلام کنید.

حشمت الله فلاحت بیشا یکی از فعال ترین کارشناسان در پیگیری و تمجید از مذاکرات وین طی یک سال گذشته بوده و بارها موضوع خطر مضر برای طرف های مذاکره به ویژه روس ها را مطرح کرده است.

او اکنون نسبت به نتیجه مذاکرات خوش بین است و می گوید که این مذاکرات به توافق نهایی منجر می شود، “مگر اینکه آشوبگر مسیر مثبت فعلی را تغییر دهد.”

این تحلیلگر سیاسی بین الملل ضمن ارزیابی خسارات و زیان های تحمیلی تحریم ها بر اقتصاد ایران، اشتباهات کشورمان و برندگان را در مسیر منتهی به توافق برشمرد و دلیل اصلی موفقیت را ایستادگی مردم در برابر برجام دانست. تحریم ها و بازیگران وی تاکید می کند: تصمیم بگیرید تا منافع پایان تحریم ها به دست مردم برسد.

گفتگو با فلاحت بیشا را بخوانید:

به نظر شما مهمترین اتفاق در سیاست خارجی ایران در سال ۱۴۰۰ چه بوده است؟

بدون شک مهمترین اتفاق در سیاست خارجی ایرانیان در سال ۱۴۰۰ احیای پرگام یعنی احیای مذاکرات پرگام بود. چند موضوع در حوزه سیاست خارجی ایران مطرح شد و همه متاثر از برگام و مذاکرات بود. در سال ۱۴۰۰ اتفاقی افتاد که چهار سال قبل از آن اتفاق افتاده بود، اوضاع ایران فرق می کرد و آن رای دموکرات ها در آمریکا بود. هشت سال پس از ریاست جمهوری اوباما، ترامپ رای داد. او بعد از هیتلر بزرگترین ناقض معاهدات بین المللی است. برجام نیز قربانی سیاست های ترامپ و محافظه کارانی شد که دور او جمع شده بودند.

با ورود بایدن به کاخ سوگید، افرادی که در امضای برجام نقش کارشناسی داشتند، این بار در جایگاه تصمیم گیری قرار گرفتند. یعنی افرادی که در مذاکرات و تایید برگام مسلط بودند، با رفتن اوباما و ارتقای نفرات اول در هر زمینه، نقش تصمیم گیری را از بایدن گرفتند و سعی کردند برگام را احیا کنند، اما این اتفاق نیفتاد.

چرا با وجود آمادگی رسمی و غیررسمی کاخ سغید، مذاکرات برای احیای برجام اینقدر طولانی شد؟

دلیل این امر در ایران و آمریکا متفاوت است. شاید دو تصمیم اشتباه در پایتخت های دو کشور به طولانی شدن مذاکرات منجر شد و البته دو طرف تاوان این تاخیر را بیش از هر کشور دیگری پرداختند. اشتباه طرف آمریکایی این بود که بایدن پس از رئیس جمهور شدن متأسفانه فشار حداکثری ترامپ را رها نکرد و با تداوم استفاده از ابزار ضد ایرانی ترامپ تلاش کرد کشورمان را به امتیاز دهی وادار کند اما در نهایت شکست خورد و موفق شد. امتیازات دلخواه را از Take Iran نگیرید.

مانع احیای برجام در ایران چه بود؟

مثل همیشه در ایران، نگاه جناحی در مذاکرات حاکم شد، نتیجه ای که در دولت آقای روحانی می توانست احیا شود به تعویق افتاد تا اینکه دولت آقای رئیسی با ثبات و متأسفانه بدون تحریم برای دولت جدید و کشور آغاز شد. بهای تحریم ها را پرداخت کرد. آمریکایی ها که باید برای احیای برجام جناحی و جناحی حرکت می کردند، این کار را نکردند و ابتدا ترامپ را دنبال کردند، اما برخلاف آنها، ایرانی ها که همیشه شعار اتحاد در سیاست خارجی را داشتند، به صورت جناحی عمل کردند و برگشتند. به زندگی بند انگشتی با تاخیر ۱۱ ماهه سفت شدن.

با توجه به تحریم ها، ضرر ایران از نظر درآمد صادرات نفت چقدر است؟

بر اساس محاسبات قیمت دلار در روزهای پایانی اسفند، میزان تخفیف ارائه شده از سوی ایران برای فروش نفت بسیار بالاست. در دوران ترامپ، فروش روزانه نفت ایران به کمتر از ۳۰۰ هزار بشکه کاهش یافت، اما در دوره بایدن اوضاع بهتر شد و صادرات به یک میلیون تا یک میلیون و ۳۰۰ هزار بشکه رسید.

ایران در این مدت این روغن را با «تخفیف مجاز» صادر کرده است. و اگر روزهای پایانی اسفند را در نظر بگیریم که میانگین قیمت بالای ۱۱۰ دلار بود، ایرانی‌ها با فروش نفت به چین روزانه نزدیک به هزار میلیارد تومان ضرر کردند. دو روز پس از انصراف روسها از ضمانت یا به عبارتی تعدیل و خروج، ایران از تخفیف فروش نفت صرف نظر کرد و نفت خود را بدون تخفیف به قیمت جدید فروخت و مبلغ هنگفتی به خزانه داد.

میدان نفتی تنها یکی از موارد خاص در حوزه صادرات است که به دلیل تحریم ها و تاخیر در احیای برجام خسارت سنگینی به ایران وارد کرده است. بیش از ۲۰۰۰ تحریم علیه ایران وجود دارد که هر کدام زیان های کوچک یا هنگفتی به اقتصاد ایران وارد کرده است و هرچه برجام سریعتر احیا شود، اقتصاد ایران آسیب کمتری خواهد دید.

آیا اکنون در موقعیتی هستیم که بتوانیم برجام را احیا کنیم و جلوی این خسارات سنگین را بگیریم؟

ما در بحبوحه احیای برجام هستیم مگر اینکه عامل آشوب روند مثبت فعلی را معکوس کند. در این ۱۱ ماه ایرانی ها بیشتر هزینه کردند و بزرگترین ضربه به ایران بعد از نقش منفی همیشگی آمریکایی ها، روس ها بودند که موضوع برجام را به سیاست خارجی خود پیوند زدند. ایران می توانست امتیازات زیادی در بازار نفت و گاز بگیرد.

اما گسست جدیدی رخ داد زیرا روس ها در مراحل پایانی مذاکرات بودند. آنها پذیرفتند که از آمریکا ضمانت معافیت همه جانبه تحریم ها را دریافت کنند و البته این شرط ناگهانی را در حد تضمین مبادلات هسته ای با ایران تقلیل دادند تا مانع اصلی برداشته شود و برجام را به لبه پرتگاه بکشانند. امضا

دومین اشتباه بزرگ ایران این بود که با همه طرف ها صحبت کرد در حالی که ایران و آمریکا طرف اصلی بودند و در نهایت اروپایی ها منافع خودشان را تعیین کردند. با وجود همه لایه ها و مقاومت ها، اکنون و در این روزهای پایانی سال، مقدمات احیای پرگام فراهم است.

وضعیت ایران پس از جنگ ایران چگونه خواهد بود؟

ایران در مذاکرات سه برگ برنده داشت که توانست برجام را احیا کند. برنده اول کسی است که در برابر ضربات پنالتی مقاومت کند. مسئولان در سال آینده باید تدابیر و تصمیماتی اتخاذ کنند تا منافع پایان تحریم ها به دست مردم برسد و موجب توسعه کشور شود و عواید لغو تحریم ها در سه حوزه اشتغال، توسعه و عمران هزینه شود.

دومین برگ برنده ایران فناوری هسته ای بود و من فکر می کنم ایران هرگز به سمت بمب هسته ای حرکت نکرد.

سومین برگ برنده ایران، توانایی ایران در دفاع از خود بود. در این راستا ایرانی ها باید دفاع خود را مدرن کنند تا به سرنوشت اوکراین دچار نشوند. رفاه مردم، فناوری، فناوری هسته ای و دفاع شخصی باید در دستور کار قرار گیرد.

این ابر تنش در برگام بود که در سه سطح جهانی، منطقه ای و ملی از بین می رفت و از بین می رفت. ما دنیای پرتلاطمی داریم و اوکراین مصداق واقعی آن است، کشورها باید هوشمندانه از صحنه تنش فاصله بگیرند و برجام راهی برای رسیدن به این هدف است تا ایران بتواند به سمت تنش زدایی حرکت کند. سال ۱۴۰۰، سال ۱۴۰۱ هر چقدر هم سخت باشد، با سیاست توسعه داخلی و سیاست خارجی تنش زدایی، کشور باید مسیر پیشرفت را طی کند.