هزینه هر سفر منطقه ای ۱۷.۵ میلیارد تومان – اخبار خبر


وقتی رئیس به ولایات می رود بیش از ۱۰۰۰ نامه و درخواست از مردم دریافت می کند. به جرات می توان گفت که بیش از ۹۰ درصد از این نامه ها درخواست کار یا کمک هزینه است. درخواست های کاری معمولاً به ماشین آلات ارجاع می شود و اغلب در معرض گذشت زمان و فراموشی قرار می گیرد. اما پرداخت کمک های بلاعوض سریعتر و راحت تر جواب می دهد، مکانیسم پرداخت کمک هزینه چیست؟ آیا استاندارد کمکی که مردم دریافت می کنند است؟ آیا این بدان معناست که افرادی که مستحق ترین کمک هستند اما فرصت ارائه نامه به رئیس جمهور را ندارند، واجد شرایط دریافت چنین کمکی نیستند؟ آیا این هزینه غیر هدفمند نیست؟

بر اساس یک خبر، ابراهیم رئیسی در هر سفر به استان چقدر هزینه می کند؟ این سوالی بود که از زمان تدوین بودجه ۱۴۰۱ مطرح شد و از آن زمان تاکنون رئیسی ۵۲۵ میلیارد تومان به بودجه سفرهای منطقه ای به بودجه نهاد ریاست جمهوری اضافه کرده است. در هشت ماهه ای که از سال ۱۴۰۱ می گذرد، رئیس من ۱۷ سفر به استان های مختلف داشته است. اگر روند سفر مشابه آن هشت ماه و مانند سال گذشته باشد، می توان تخمین زد که تا پایان سال ۱۳ سفر دیگر در دستور کار قرار گیرد. به این ترتیب سال ۱۴۰۱ با ۳۰ سفر استانی به پایان می رسد. بر اساس برآوردهای ارائه شده و بودجه در نظر گرفته شده از سوی دولت برای سفرهای منطقه ای، می توان گفت هر سفر سران استانی به طور متوسط ​​۱۷.۵ میلیارد تومان برای دولت هزینه دارد. در این سفرها حدود ۲۰ درصد اعتبارات صرف پرداخت حقوق و دستمزد می شود. بنابراین اصل به طور متوسط ​​برای هر سفر سه میلیارد و ۶۴۰ میلیون تومان پرداخت می کند. ۷.۶ درصد صرف ساخت و ساز می شود یعنی در هر سفر یک میلیارد و ۳۳۰ میلیون تومان به پروژه های عمرانی اختصاص می یابد و مابقی که ۱۲ میلیارد و ۵۳۰ میلیون تومان می شود صرف گزینه ای به نام دیگری می شود.

چرا بودجه بنیاد ریاست جمهوری سه برابر شد؟
بودجه نهاد ریاست جمهوری در سال ۱۴۰۰ حدود ۵۳۰ میلیارد تومان بود، اما در بودجه سال ۱۴۰۱ با اضافه شدن دو بند مهم به رئیس بودجه ۱۴۰۱ این نهاد، بودجه ریاست جمهوری به ۱۵۳۸ میلیارد تومان رسید. ابراهیم رئیسی بودجه نهاد ریاست جمهوری را یک هزار و ۵۳۸ میلیارد تومان بست، در حالی که حسن روحانی در آخرین بودجه سازمانی بودجه این نهاد را ۵۳۰ میلیارد تومان دانست. یعنی ابراهیم رئیسی در اولین بودجه ای که به مجلس تقدیم کرد، بودجه نهاد ریاست جمهوری را سه برابر کرد. و در رأس نهاد ریاست جمهوری، بندی با عنوان برنامه حاکمیتی بر قوه مجریه وجود دارد که شامل الزام به تصویب سفرهای منطقه ای که در بودجه ۱۴۰۰ نبوده است، در واقع دولت سیزدهم ۵۲۵ میلیارد تومان به بودجه اضافه کرد. نهاد ریاست جمهوری برای تصویب سفرهای منطقه ای.

مسعود میرکاظمی رئیس سازمان برنامه و بودجه در جریان بررسی بودجه و در عین حال که سه برابر شدن بودجه ریاست جمهوری باعث سردرگمی شد، از این مصوبه دفاع کرد و گفت: رقم بودجه ریاست جمهوری شامل ردیف هایی مانند کارگزار حقوقی است. ، ستاد مبارزه با قاچاق کالا و ارز، ستاد مبارزه با مواد مخدر، معاونت امور بانوان و سایر سطوح. مجموع رتبه های فوق در سال جاری ۱۵۰۰ میلیارد تومان است که در بودجه ۱۴۰۱ به کمتر از ۱۵۰۰ میلیارد تومان کاهش یافته است. در دولت قبل وزرا نمی توانستند رئیس دولت را ببینند اما در این دولت جمعه ای نبود که سفر استانی و سفر دولت و رئیس جمهور صورت نگیرد. علاوه بر تعدیل و کاهش هزینه های جاری، بخشی از این بودجه صرف رفع مشکلات مردم، شهرها و روستاها در سفرهای استانی می شود.

یک روش رایج اما هدفمند نیست
پیش از این اشاره کردیم که بیش از ۷۰ درصد اعتبارات استانی صرف گزینه ای به نام «سایر» می شود. در این گزینه دست رئیس جمهور برای کمک به مراجعه کنندگان و ارسال کنندگان باز است. درخواست ها و نامه ها نیز عمدتاً حول محور کمک های مالی می چرخد. یعنی رئیس جمهور با ۱۷.۵ میلیارد تومان از بودجه سفرهای منطقه ای به استان ها می رود تا از این پول برای کمک به مردمی که به دیدارش می آیند استفاده کند.

اگرچه این روش ملاقات مستقیم با مردم و کمک به مردم یک اقدام مردمی و نوع دوستانه تلقی می شود، اما کمک مستقیم رئیس جمهور به مردم روشی نیست که کارشناسان بر آن اتفاق نظر داشته باشند. در واقع، انتقاد اولیه به نحوه شناسایی گروه‌های نیازمند و کمک‌های بی‌هدف برمی‌گردد. کارشناسان می گویند چگونه یک رئیس جمهور در فرصت اندکی که در سفرهای استانی دارد می تواند; تأیید سفارش؟ نیازمندترین افراد در هر استان را چگونه می‌شناسید؟ آیا این کمک ها به صورت هدفمند به جامعه هدف می رسد؟

انتظار تورم بیشتر را داشته باشید
یکی از نتایج این کمک ها تورمی است که بر همه مردم کشور سنگینی می کند. وقتی بیش از ۵۰۰ میلیارد تومان برای سفر در نظر گرفته می شود یعنی همین مبلغ به هزینه های جاری اضافه می شود. مخارج جاری نیز خطر افزایش نقدینگی را به همراه دارد.

حمید میرمعینی اقتصاددان در گفت و گو با خبرنگار حمید میهن گفت: اختلال در بودجه و در قالب هزینه های جاری تورم هنگفتی را به دنبال خواهد داشت که تبعات آن گریبانگیر همه مردم ایران می شود و با توجه به اینکه کشور از نظر منابع در مضیقه است. از درآمدها، تحریم ها و محدودیت هایی که حاکم شده است؛ این امر منجر به اتلاف و افزایش هزینه ها شده است. نقدینگی منجر به افزایش تورم می شود.

این کارشناس اقتصادی خاطرنشان کرد: کمک مستقیم رئیس جمهور به مردم نمی تواند روش مصوبی باشد زیرا هر نهادی مأموریت ها و مأموریت های خاص خود را دارد و نباید موازی کاری های غیرضروری انجام داد. زیرا در ولایات، نمایندگان دولت، اداره امور استان ها را بر عهده دارند. نیازی نیست که رئیس شخصا وارد مسائل ولایات جزئی شود. هزینه های دولت در سفرهای منطقه ای مبنای منطقی و اقتصادی ندارد. آقای رئیسی متأسفانه در مقابل هیچ ناظری مسئولیت عملکرد خود را نداشت.»

میر معینی گفت: با توجه به اینکه بررسی عملکرد دولت در بخش بودجه جدی گرفته نشد، نه تنها این روش‌ها اصلاح شد، بلکه هر سال روش‌های نادرستی به آن اضافه می‌شد، هرچند در قانون مقرر شده است که دیوان محاسبات باید تحت نظارت جدی قرار گیرد. نظارت، اما ما هرگز نتوانستیم نظارت دقیق داشته باشیم که منجر به اصلاح از نظر تغییرات در اقلام بودجه، افزایش هزینه‌های جاری، افزایش کسری و ناکارآمدی می‌شود.

وی با اشاره به اینکه رئیسی باید به این موضوع رسیدگی کند، گفت: اقداماتی که دولت تاکنون انجام داده است شاخص های اقتصادی را به سمت و سوی نامطلوبی سوق می دهد. شاید در سال های آینده نتایج تصمیمات دولت در شاخص ها و وضعیت معیشتی مردم به وضوح بیشتر دیده شود. سفرهای منطقه ای رئیس جمهور نیز در زمره رفتار مردم پسند دولت قرار می گیرد. تاکنون چه ارزیابی عملکردی برای پروازهای منطقه ای انجام شده است؟ آیا مشخص شد که چه میزان از این هزینه ها در سفرهایی که برای اقتصاد سودآور بوده انجام می شود؟ “

هادی حق شناس استاندار سابق گلستان بر کمک رسانی از مجاری قانونی منطقه ای تاکید کرد.
این هزینه ها عدد زیادی نیست
در هر سفر رئیس جمهور بیش از ۱۰۰۰ نامه دریافت می شود که ۹۰ درصد آنها درخواست شغل و کمک بلاعوض است. هادی حقشان، استاندار سابق گلستان با تاکید بر روش غلطی که در چند دولت گذشته انجام می شد، خاطرنشان کرد: با توجه به اینکه استان ها و بخشداری ها می توانند از طریق کمیته ها و ادارات مربوطه به این امور رسیدگی کنند، بهتر است به جای این کار اقدام شود. وظیفه طرف رئیس جمهور در زمان اندکی که در سفر دارند، این کمک ها باید از مجاری قانونی انجام شود.»

سفرهای منطقه ای بیشتر از زمان احمدی نژاد بود. در آن زمان پول نفت زیاد بود و دولت در سفرهای خود به استان های مختلف هزینه می کرد. آیا ادامه احمدی نژاد در شرایط تحریم و تنگنای مالی صحیح است؟
قبل از احمدی نژاد سفرهای منطقه ای بود اما اینطور نبود که روسای جمهور امروز سالی یک بار به همه استان ها بروند. در دوره احمدی نژاد سفرها آنقدر جدی گرفته می شد که جلسات دولت در استان ها برگزار می شد. احمدی نژاد برای اولین بار با هیئت دولت به مشهد سفر کرد و در این شهر نشستی برگزار کرد. البته این پدیده در انحصار احمدی نژاد باقی ماند و در دوره های بعدی و تا امروز در دولت ریاست جمهوری جلسات شوراهای دولت در استان ها تشکیل نشد. احمدی نژاد نه تنها جلسات هیات دولت را ابداع کرد، بلکه در تعداد مصوبات استانی نیز به عنوان پدیده ای عمل کرد.

هزینه های رئیس جمهور در این سفرها چگونه است؟
اگر فرض کنیم رئیس جمهور سالی ۳۰ سفر منطقه ای داشته باشد، هر سفر منطقه ای تقریباً ۱۷ میلیارد تومان در بودجه است. بخشی از این ۱۷ میلیارد تومان صرف هزینه های جاری هیئت می شود. هزینه ایاب و ذهاب رفت و برگشت، اقامت و سایر هزینه های جاری مربوط به این مجوز توسط این محل تامین می شود. بخشی دیگر از این بودجه ممکن است با تشخیص رئیس جمهور در امور بهزیستی، کمیته امداد، شرکت مسکن و غیره هزینه شود. یعنی اگر دولت بخواهد از بودجه بنگاه در استان کاری انجام دهد از همان بودجه استانی تامین شود. این رقم در مقایسه با بودجه عمرانی ۲۶۰ هزار میلیارد تومانی دولت رقم زیادی محسوب نمی شود. در این ۲۶۰ هزار میلیارد تومان بودجه ۵۰۰ میلیارد تومانی عددی نیست.

اما این دو عدد متفاوت هستند. بودجه عمرانی به طور مشخص به پروژه های خاصی اختصاص می یابد، اما بودجه سفرهای منطقه اولاً با تشخیص رئیس جمهور تخصیص می یابد و ثانیاً عملکرد هزینه ای این بودجه مشخص نیست و نمی توان متوجه شد چند درصد است. از این بودجه صرف هزینه های جاری می شود و چند درصد صرف بخش ساختمان می شود.

بله، مشکل دقیقاً این است که مشخص نیست سازمان تنظیم مقررات چگونه هزینه پروازهای منطقه ای را می پذیرد. آیا بر اساس هزینه جاری سفر محاسبه می شود یا کمک به افراد تحت پوشش کمیته امداد و بهزیستی در نظر گرفته می شود؟ تا جایی که در گذشته معمول بود، بودجه سفر صرف هزینه های جاری می شد.

هزینه جاری به عنوان کمک بلاعوض به سازمان ها و مؤسسات پرداخت می شود و یا شامل هزینه های شورا می شود. اما بالاخره باید تصمیم گرفت که این بودجه صرف چه چیزی شود. آنچه با قطعیت می توان گفت این است که هر پرواز منطقه ای حداقل شامل چند میلیارد تومان هزینه عملیاتی می شود.

مسعود میرکاظمی رئیس سازمان برنامه و بودجه سال گذشته پس از جنجال بر سر بودجه سفرهای منطقه ای گفت: بخشی از این بودجه برای رفع مشکلات مردم، شهرها و روستاها در سفرهای منطقه ای هزینه می شود. آیا رئیس جمهور برای هر سفارشی که در سفرهای منطقه ای دریافت می کند باید هزینه ای را پرداخت کند؟
این امر عادی شده است.

چه اتفاقی برای درخواست‌ها و نیازهای بی‌شمار می‌افتد که او فرصت گفتگو با رئیس را ندارد؟ آیا در این عفو ​​عدالت وجود دارد؟
وقتی رئیس به ولایات می رود بیش از ۱۰۰۰ نامه و درخواست از مردم دریافت می کند. به جرات می توان گفت که بیش از ۹۰ درصد از این نامه ها درخواست کار یا کمک هزینه است. درخواست های کاری معمولاً به ماشین آلات ارجاع می شود و اغلب در معرض گذشت زمان و فراموشی قرار می گیرد. اما پرداخت‌های کمک هزینه سریع‌تر و آسان‌تر پاسخ‌دهی می‌شوند.

با چه مکانیزمی پاداش پرداخت می شود؟ آیا استاندارد کمکی که مردم دریافت می کنند است؟ آیا این بدان معناست که افرادی که مستحق ترین کمک هستند اما فرصت ارائه نامه به رئیس جمهور را ندارند، واجد شرایط دریافت چنین کمکی نیستند؟ آیا این هزینه غیر هدفمند نیست؟
آره. این دقیقاً یک هزینه غیر هدفمند است. برای هدفمندسازی این هزینه ها بهتر است کمک ها به کمیته امداد و بهزیستی اختصاص یابد تا نیازمندان بتوانند از طریق این دو نهاد کمک های لازم را دریافت کنند.

آیا این وظایف در اختیار استاندار نیست؟
معمولاً چنین اشاراتی به استان ها نیز وجود دارد. همچنین از طریق اداره کل امور اجتماعی استانداری به این درخواست ها رسیدگی می شود. روال کار بدین صورت است که درخواست های ارسالی ابتدا از طریق کانال کمیته امداد و بهزیستی استعلام می شود. اگر افرادی در این دو سازمان پرونده داشته باشند، از همین گروه ها کمک خواهند کرد. اگر آنها پرونده ای در آنجا ندارند. اقدامات دیگری برای رسیدگی به این درخواست ها انجام می شود. به طور معمول بودجه کمیته امداد و بهزیستی برای تامین نیازهای اولیه افراد تحت پوشش مانند خوراک و پوشاک مصرف می شود. بنابراین باید اعتبارات جداگانه ای برای پوشش هزینه هایی مانند بیماری یا سایر مشکلات خصوصی افراد مانند حوادث غیر مترقبه داشته باشد. با توجه به اینکه ولایات و ولسوالی ها می توانند از طریق کمیته ها و ادارات مربوطه به این امور رسیدگی کنند، بهتر از این است که در مدت کوتاهی که رئیس در سفر دارد، این وظیفه را به عهده بگیرد. این کمک ها باید از طریق مجاری قانونی انجام شود.