پوپولیسم جناح راست با وجود دوستی با پوتین همچنان در غرب محبوبیت دارد


این به این معنا نیست که اقدامات روسیه در اوکراین محبوبیت دارد، بلکه بر جهان بینی مردم تسلط ندارد. وجهه سیاستمداران طرفدار روسیه آنقدر که بسیاری از جنگ اوکراین انتظار داشتند لطمه نخورده است. ولودیمیر زلنسکی روی اوربان شرط بندی کرد و او را محکوم کرد و او را “تنها فردی در اروپا که آشکارا از پوتین حمایت می کند” خواند. با این حال، این رویکرد ناکارآمد بود و اوربان پیروز شد.

واشنگتن پست گزارش می دهد. هنگامی که روسیه تهاجم خود را به اوکراین آغاز کرد، بسیاری از مفسران بر این باور بودند که در میان این تراژدی حداقل روزنه‌ای از امید وجود دارد. آنها امیدوار بودند که حمله ولادیمیر پوتین به نظم لیبرال، نیروهای غیرلیبرال و پوپولیستی را که سال ها در حال رشد بودند، آشکار و از بین ببرد. یکی بر این باور است که جنگ در اوکراین می تواند به دوران پوپولیسم پایان دهد.
فرانسیس فوکویاما آن را فرصتی برای مردم می دانست تا در نهایت ناسیونالیسم جناح راست را رد کنند. متأسفانه، پس از شش هفته درگیری، این تصورات خیالی به نظر می رسد.

در اروپا، داستان از دو انتخابات مهم در مجارستان و فرانسه می گوید. همین چند روز پیش، نویسنده در مقاله ای که در آتلانتیک منتشر شد، سوابق نیروهای طرفدار پوتین و طرفدار پوتین، از جمله مارین لوپن، رهبر راست افراطی فرانسه را برجسته کرد و استدلال کرد که جنگ اوکراین “سیاست اروپا را تغییر می دهد.” “

این مقاله همچنین به نقل از کارشناسان گفته است که اوربان «سخت کار کرده تا جریان جنگ را تغییر دهد» و پیش‌بینی کرده است که فرانسوی‌ها اکنون امانوئل ماکرون، رئیس‌جمهور فرانسه را «احتمالاً تنها فردی» خواهند دید که می‌تواند آنها را از این بحران خارج کند.

در واقع، اوربان اخیراً برای چهارمین دوره ریاست جمهوری مجدداً انتخاب شد و ائتلاف او حدود ۵۳ درصد آرا را در مقایسه با ائتلاف مخالفان (حدود ۳۴ درصد) به دست آورد. در همان روز، رای دهندگان در صربستان قاطعانه یک رئیس جمهور قوی پوپولیست و طرفدار پوتین را انتخاب کردند.

در فرانسه، جایی که دور اول انتخابات ریاست جمهوری در ۱۰ آوریل برگزار می شود، نظرسنجی ها نشان می دهد که سلطه ماکرون در حال از بین رفتن است و لوپن شاهد افزایش قابل توجهی در مشارکت رای دهندگان بوده است. همانطور که نیویورک تایمز عنوان می کند: «حتی قبل از رأی گیری فرانسه، راست فرانسه در انتخابات پیروز شد». حداقل در اروپا، پوپولیسم جناح راست به رشد خود ادامه می دهد.

این به این معنا نیست که اقدامات روسیه در اوکراین محبوبیت دارد، بلکه بر جهان بینی مردم تسلط ندارد. وجهه سیاستمداران طرفدار روسیه آنقدر که بسیاری از جنگ اوکراین انتظار داشتند لطمه نخورده است. ولودیمیر زلنسکی روی اوربان شرط بندی کرد و او را محکوم کرد و او را “تنها فردی در اروپا که آشکارا از پوتین حمایت می کند” خواند. با این حال، این رویکرد ناکارآمد بود و اوربان پیروز شد.

در ایالات متحده، نیروهای مشابهی را می بینیم که در حال کار هستند، البته نه به آن قوی. در هفته های اولیه جنگ اوکراین، به نظر می رسید که حزب جمهوری خواه به جنگ تاریخی سیاست خارجی خود بازگشته است.

بسیاری از نیروهای قدیمی آن به شدت ضد پوتین و طرفدار اوکراین هستند. اما این موضع مردی نیست که محبوب ترین رهبر جمهوری خواه باقی مانده است: دونالد ترامپ. او از زمان حمله روسیه به اوکراین از پوتین تمجید کرده است.

تاکر کارلسون، مجری فاکس نیوز، که بیش از دو سال پیش گفته بود در جنگ روسیه علیه اوکراین در کنار روسیه است، تبلیغات روسیه درباره آزمایشگاه‌های تسلیحات بیولوژیکی تحت حمایت ایالات متحده در اوکراین را تکرار کرد.

اوربان دموکراسی مجارستان را به گونه ای دستکاری کرده است که به آن امتیازات ساختاری می دهد. در سال ۲۰۱۰، او اقداماتی را برای اعطای شهروندی به ۲.۴ میلیون مجارستانی که در خارج از کشور زندگی می کنند، با ادعای اینکه تنها مدافع حقوق آنها است، انجام داد و حمایت گسترده ای از این رای دهندگان تازه انتخاب شده به دست آورد. او رسانه های مستقل را سرکوب کرد.

دولت مجارستان فعالانه در حال تبلیغ اوربان است و پوسترهایی با بودجه عمومی با تصویر او توزیع شده است.

این نوع اقدام باعث شد تا خانه آزادی مجارستان را تنها کشور «تا حدی آزاد» در اتحادیه اروپا بداند. با این حال، پوپولیسم جناح راست در مجارستان و جاهای دیگر بسیار محبوب است.

در حالی که لوپن از تورم فزاینده به نفع مبارزات انتخاباتی در فرانسه سوء استفاده کرده و دولت مکرون را به دلیل افزایش قیمت کالاها مقصر می داند، جذابیت اصلی او ناشی از ناسیونالیسم فرهنگی قوی او است. اوربان، لوپن و دیگر اعضای جناح راست بارها از مهاجران، چندفرهنگی و حامیان آن، حقوق اقلیت ها و همجنس گرایان سخن گفته و انتقاد کرده اند.

در همان زمان، این رهبران بسیاری از اصول اقتصادهای بازار آزاد راستگرای قدیمی را کنار گذاشتند. لوپن بسیاری از اصلاحات نئولیبرالی ماکرون را محکوم کرد و از سیاست‌های چپ‌گرای قدیمی دولت فرانسه، مانند هفته ۳۵ ساعته و بازنشستگی پیش از موعد استقبال کرد. او علناً حدس زده است که ممکن است اعضای چپ را با خود بیاورد که با ایده های او در مورد حمایت از صنایع داخلی و سیاست های صنعتی موافق باشند.

اوربان همیشه نوعی از دولتی بودن پوپولیستی را اعمال کرده است و یارانه های دولتی سخاوتمندانه را به گروه های طرفدار خود ارائه می دهد.

در ایالات متحده، کارلسون زمان کمی را صرف تمرکز بر جنگ اوکراین می کند و برنامه او بر سیاست فرهنگی متمرکز است.

جمهوریخواهان برجسته ای مانند ران دیسانتیس فرماندار فلوریدا نیز همین کار را می کنند. اگر به حقیقت آمریکایی گوش دهید، فکر می‌کنید که مهم‌ترین مسائل در جهان امروز انجمن‌های مدارس هستند که به کودکان ایده‌هایی درباره سیالیت جنسیتی می‌دهند.

درست است که این ایده‌ها فقط برای بخشی از رای‌دهندگان جذاب‌تر به نظر می‌رسد، به‌ویژه برای آن‌هایی که سن بالاتر، روستایی‌تر و تحصیل‌کرده‌تر هستند، اما فعلاً باید به این نکته اشاره کرد که این انتخاب‌کنندگان به اندازه کافی جمعیت‌شناختی هستند. برای پیروزی در دو سوی اقیانوس اطلس.