ژاپن از جنگ تا صلح


ژاپن سال‌هاست که قاطعانه از این اصل دفاع می‌کند که هر اختلافی باید با روش‌های صلح‌آمیز و دیپلماتیک بر اساس احترام به حاکمیت قانون حل و فصل شود و همین کار را با سایر کشورهای جهان انجام دهد. ژاپن به عنوان تنها کشوری که در طول جنگ متحمل بمباران اتمی شده است، منجر به ایفای مسئولیت خود در جامعه بین المللی با هدف عدم اشاعه و حذف نهایی سلاح های هسته ای خواهد شد.

به گزارش خبرآنلاین، پس از جنگ جهانی دوم باید با آرامش در مسیری که از اواخر قرن جدید در پیش گرفته ایم، تأمل کرد. ما باید از تاریخ درس بگیریم تا آینده خود را هدایت کنیم. بیش از صد سال پیش، مستعمرات وسیعی که عمدتاً تحت مالکیت قدرت های غربی بودند، در سراسر جهان گسترش یافتند.

در قرن نوزدهم، امواج نیروهای استعماری غربی با برتری بی‌نظیر تکنولوژیکی خود، آسیا را درنوردید. شکی نیست که احساس بحران ناشی از آن ژاپن را وادار کرد تا به مدرن شدن ادامه دهد. ژاپن زودتر از هر کشور دیگری در آسیا یک دولت مشروطه ایجاد کرد و استقلال خود را در تمام طول مدت حفظ کرده است.

جنگ بین ژاپن و روسیه باعث تشویق بسیاری از مردم تحت سلطه استعماری از آسیا تا آفریقا شد. پس از جنگ جهانی اول، شتاب برای تعیین سرنوشت شتاب بیشتری گرفت و استعمار را زنده نگه داشت. این یک جنگ وحشتناک بود که در آن ده میلیون نفر کشته شدند.

با بیدار شدن میل شدید به صلح در آنها، مردم جامعه ملل را تأسیس کردند و یک معاهده عمومی را برای دست کشیدن از جنگ پیشنهاد کردند. جنبش جدیدی در جامعه بین المللی ظهور کرد که به دنبال ممنوعیت خود جنگ بود.

در ابتدا، ژاپن نیز همگام با سایر کشورها بود. اما با شروع رکود بزرگ و ایجاد کنگلومراهای اقتصادی توسط کشورهای غربی که شامل متصرفات استعماری آنها می شد، ضربه بزرگی به اقتصاد ژاپن وارد شد. در چنین شرایطی احساس انزوای ژاپن عمیق تر شده است. این کشور سعی کرده از زور برای غلبه بر بن بست دیپلماتیک و اقتصادی خود استفاده کند، اما سیستم سیاسی داخلی ژاپن نمی تواند به عنوان ترمزی برای متوقف کردن چنین تلاش هایی عمل کند.

با حادثه منچوری و خروج متعاقب آن از جامعه ملل، ژاپن به تدریج خود را به چالشی برای نظم نوین جهانی تبدیل کرد که جامعه بین‌المللی پس از چنین فداکاری‌های عظیمی به دنبال ایجاد آن بود.

ژاپن راه را اشتباه رفت و وارد جنگ شد و ژاپن ۷۰ سال پیش شکست خورد. در هفتادمین سالگرد پایان جنگ، عمیقاً به روح همه جان باختگان در داخل و خارج از کشور تعظیم می کنم. غم و اندوه عمیق خود را ابراز می کنم و صمیمانه تسلیت می گویم. بیش از سه میلیون نفر از هموطنانمان در طول جنگ جان خود را از دست دادند: در جبهه های جنگ نگران آینده کشور بودیم و برای خانواده هایمان آرزوی خوشبختی کردیم.

در کشورهای دور افتاده خارجی پس از جنگ؛ مردم در سرما یا گرمای شدید گرسنه و مریض می شوند. بمباران اتمی هیروشیما و ناکازاکی، حملات هوایی به توکیو و سایر شهرها، و نبردهای زمینی در اوکیناوا، از جمله، تلفات سنگینی را به شهروندان عادی وارد کرد.

جان‌های بی‌شماری در میان جوانانی با آینده امیدوارکننده در کشورهایی که با ژاپن جنگیده بودند از دست رفت. در میدان‌های جنگ چین، آسیای جنوب شرقی، جزایر اقیانوس آرام و جاهای دیگر، شهروندان بی‌گناه بی‌شماری رنج کشیده‌اند و قربانی جنگ‌ها و سختی‌هایی مانند محرومیت شدید غذایی شده‌اند.

هرگز نباید فراموش کرد که زنانی در پشت جبهه‌های جنگ حضور دارند که آبرو و حیثیت آنها به شدت آسیب دیده و آسیب‌ها و رنج‌های زیادی را به بی‌گناهان کشورمان وارد کرده‌اند.

تاریخ ما سخت و دردناک است و آنچه انجام شد قابل بازگشت نیست. هر کدام از آنها زندگی، رویا و خانواده محبوب خود را داشتند. حتی اکنون نیز وقتی به این حقیقت بسیار آشکار فکر می کنم، خود را بی زبان می بینم و از غم و اندوه کامل دل شکسته می شوم.

صلحی که امروز از آن برخورداریم تنها با چنین فداکاری های گرانبهایی به دست آمده است و منشأ ژاپن پس از جنگ در همین جاست. ما نباید وحشت های جنگ را دوباره تکرار کنیم. حادثه، تجاوز، جنگ، ما دوباره به هیچ گونه تهدید یا استفاده از زور به عنوان وسیله ای برای حل و فصل اختلافات بین المللی متوسل نخواهیم شد. ما برای همیشه از حکومت استعماری دست خواهیم کشید و به حق تعیین سرنوشت برای همه مردم در سراسر جهان احترام خواهیم گذاشت. ژاپن با تأسف عمیق از جنگ، این تعهد را پذیرفت. بر این اساس، ما یک کشور آزاد و دموکراتیک ایجاد کرده ایم که از حاکمیت قانون پیروی می کند.

ما بی سر و صدا به مسیری که به عنوان ملتی صلح دوست طی ۷۰ سال پیموده ایم، افتخار می کنیم و مصمم هستیم که از این مسیر تثبیت شده منحرف نشویم. ژاپن بارها از اقدامات خود در طول جنگ ابراز تاسف و عذرخواهی کرده است.

برای بیان این احساسات از طریق اقدامات مشخص، ما تاریخ درد و رنج مردم آسیا، همسایگان خود را در قلب خود حک کرده ایم: آنهایی که در کشورهای آسیای جنوب شرقی مانند اندونزی و فیلیپین، و در تایوان، جمهوری کره و چین هستند. . ، و دیگران؛ ما از زمان پایان جنگ جاری خود را وقف دستیابی به صلح و رفاه منطقه کرده ایم. این موضع که توسط دولت های قبلی ژاپن بیان شده است، در آینده متزلزل نخواهد شد.

با این حال، هر چه تلاش کنیم، اندوه کسانی که اعضای خانواده خود را از دست داده اند و خاطرات دردناک کسانی که رنج عظیم ناشی از ویرانی های جنگ را تحمل کرده اند، هرگز التیام نخواهد یافت. بنابراین، به موارد زیر توجه کنید: بیش از شش میلیون ژاپنی بازگشته پس از جنگ توانستند به سلامت از مناطق مختلف منطقه آسیا و اقیانوسیه به کشور خود بازگردند و موتور محرک بازسازی ژاپن پس از جنگ شدند. نزدیک به ۳۰۰۰ کودک ژاپنی که در چین باقی مانده بودند توانستند در آنجا بزرگ شوند و پا به خانه بگذارند. اسرای جنگی سابق از ایالات متحده، بریتانیا، هلند، استرالیا و سایر کشورها سال هاست که از ژاپن دیدن کرده اند تا به دعا برای جان باختگان جنگی هر دو طرف ادامه دهند. برای مردم چین که تمام سختی های جنگ را متحمل شدند و برای اسیران جنگی سابق که از عذاب طاقت فرسای ارتش ژاپن متحمل شدند، چقدر مبارزه و تلاش عاطفی لازم است تا اینقدر بردبار بود؟ این چیزی است که باید به آن فکر کنیم.

ژاپن پس از جنگ توانست به جامعه بین المللی بازگردد. ژاپن از این فرصت استفاده می کند و در هفتادمین سالگرد پایان جنگ، ژاپن مایل است قدردانی صمیمانه خود را از همه کشورها و مردمی که تمام تلاش خود را برای دستیابی به مصالحه انجام داده اند، ابراز کند.

در ژاپن، نسل های پس از جنگ اکنون بیش از ۸۰ درصد جمعیت این کشور را تشکیل می دهند. ما نباید اجازه دهیم فرزندان، نوه‌ها و حتی نسل‌های آینده‌مان که هیچ ارتباطی با آن جنگ ندارند عذرخواهی کنند، اما ما ژاپنی‌ها در طول نسل‌ها باید با تاریخ گذشته خود به طور کامل مقابله کنیم. مسئولیت ما این است که با فروتنی گذشته را بپذیریم و آن را به آینده منتقل کنیم. نسل پدر و مادر و پدربزرگ و مادربزرگ ما پس از جنگ توانستند در سرزمینی ویران و در فقر شدید زنده بمانند. آینده ای که آوردند آینده ای است که نسل امروز ما به ارث برده است و به نسل بعد خواهیم داد. علاوه بر تلاش های خستگی ناپذیر اجداد ما، این امر تنها با حسن نیت و کمک بسیاری از کشورها مانند ایالات متحده، استرالیا و کشورهای اروپایی که ژاپن به عنوان یک دشمن سخت با آنها جنگید، ممکن شد. ما باید این را از نسلی به نسل دیگر منتقل کنیم.

ما مسئولیت بزرگی داریم که درس های تاریخ را در اعماق قلب خود بیاوریم، آینده ای بهتر بسازیم و تمام تلاش های ممکن را برای صلح و رفاه در آسیا و جهان انجام دهیم. ما گذشته را در قلب خود حک خواهیم کرد، زیرا ژاپن تلاش کرد تا بن بستی را که با آن روبرو بود بشکند.

ژاپن برای سالیان متمادی قاطعانه از این اصل دفاع کرده است که هر گونه اختلاف باید با روش های مسالمت آمیز و دیپلماتیک بر اساس احترام به حاکمیت قانون حل و فصل شود و با سایر کشورهای جهان نیز برای انجام همین کار همکاری می کند.

ژاپن به عنوان تنها کشوری که در طول جنگ از بمباران اتمی رنج می برد، مسئولیت خود را در جامعه بین المللی با هدف عدم اشاعه و در نهایت از بین بردن سلاح های هسته ای انجام خواهد داد.

ما گذشته را در دل خود حک خواهیم کرد، زمانی که حیثیت و آبروی بسیاری از زنان در جنگ های قرن بیستم به شدت آسیب دید. و با این فکر، ژاپن دوست دارد همیشه با قلب این زنان آسیب دیده باشد. ژاپن در تبدیل قرن بیست و یکم به عصری که در آن حقوق بشر زنان نقض نمی شود، جهان را رهبری خواهد کرد. زمانی که تشکیل بلوک های اقتصادی بذر درگیری بکارد، گذشته را در دل خود حک می کنیم. با در نظر گرفتن این موضوع، ژاپن به توسعه یک نظام اقتصادی بین المللی آزاد، عادلانه و باز ادامه خواهد داد که تحت تأثیر نیات خودسرانه هیچ کشوری قرار نگیرد.

ما کمک به کشورهای در حال توسعه را افزایش خواهیم داد و جهان را به سوی رفاه بیشتر سوق خواهیم داد. رفاه اساس صلح است. ژاپن برای مبارزه با فقر، که همچنین کانون خشونت است، تلاش بیشتری خواهد کرد و فرصت هایی را برای خدمات پزشکی، آموزش و اتکا به خود برای همه مردم جهان فراهم می کند.

زمانی که ژاپن در نهایت به چالشی برای نظام بین الملل تبدیل شد، گذشته را در قلب خود حک خواهیم کرد. بر اساس این تفکر، ژاپن از ارزش‌های اصلی مانند آزادی، دموکراسی و حقوق بشر به عنوان ارزش‌های تزلزل ناپذیر حمایت قاطعانه خواهد کرد و با همکاری دست در دست کشورهای صاحب چنین ارزش‌هایی، پرچم «تعهد فعال برای صلح» را برافراشته خواهد کرد. و به آنها کمک کرد. برای صلح و رفاه در جهان بیش از هر زمان دیگری.

در آستانه هشتادمین و نودمین سالگرد پایان جنگ، مردم ژاپن مصمم به ایجاد چنین ژاپنی هستند.